Verloren maar niet vergeten
In dit werk zie je een soldaat geknield bij een graf, zijn rugzak nog op zijn schouders. Een klaproos siert zijn tas, het symbool van herinnering en eerbetoon aan de gevallenen. De grafsteen draagt enkel een kruis, zonder naam, net zoals zovelen die in de strijd hun leven gaven.
Boven hem splijt een lichtstraal de donkere hemel, alsof iets of iemand zijn rouw ziet en erkent. In de verte razen vliegtuigen door de lucht, terwijl paddenstoelwolken de horizon tekenen stille getuigen van verwoesting. Het prikkeldraad tussen hem en het landschap versterkt het gevoel van een onoverbrugbare scheiding: tussen leven en dood, tussen verleden en heden.
Dit werk is symbolisch en bevat ook fantasie. Het is geen exacte weergave van de geschiedenis, maar een artistieke verbeelding die emoties en thema’s van oorlog, verlies en herinnering uitdrukt. Het verwijst niet alleen naar het verleden, maar ook naar de toekomst een waarschuwing, een reflectie op de eindeloze dreiging van oorlog. Want hoewel tijden veranderen, blijven de gevolgen van oorlog altijd bestaan.