Van drie technieken naar unieke story paintings
Dripping, strakke lijnen en dromerigheid. Wat gebeurt er wanneer deze elementen uit de moderne kunststromingen samenkomen? In mijn story paintings onderzoek ik die vraag. Geïnspireerd door kunstenaars die mij voorgingen, combineer ik uiteenlopende technieken en invloeden tot een eigen visuele wereld. Een wereld waarin experiment, verbeelding en persoonlijke verhalen samenkomen.
Elk werk begint met een leeg wit doek en een spontaan gebaar waarbij ik verdunde acrylverf over het oppervlak laat dansen. Deze techniek is bekend als action painting of dripping en is beroemd geworden door Jackson Pollock, vormt de basis van mijn schilderijen. De transparante lagen creëren een zachte diepte die doet denken aan eindeloze landschappen en verre horizonten. Voor mij symboliseren ze ruimte, vrijheid en hoop.
Dynamische verfspatten
Na deze eerste laag begint een langzaam en intensief proces. Met een fijn penseel schilder ik urenlang ivoorzwarte lijnen die zich over het doek bewegen. Hoewel mijn werk raakvlakken heeft met de geometrische vormentaal van Piet Mondriaan, zijn mijn lijnen niet strak afgebakend. Ze leven, bewegen en ontwikkelen zich op sommige plaatsen tot dynamische verfspatten.
Alles wordt met de hand opgebouwd. Elk punt, elke lijn en elk kleurvlak ontstaat laag na laag. De vlakken vul ik met krachtige kleuren die energie en leven brengen in het werk. Pas wanneer de kleuren volledig verzadigd zijn, ontstaat de balans waarnaar ik op zoek ben. Dat proces neemt vaak maanden in beslag en vraagt zowel technische precisie als persoonlijke toewijding.
Waar mijn action paintings voornamelijk een directe vertaling zijn van emotie naar kleur en beweging, vertellen mijn story paintings een uitgebreider verhaal. Hier verschijnen geabstraheerde figuratieve elementen, zoals menselijke figuren, bloemen, bomen en landschappen. Ze vormen een symbolische beeldtaal waarmee ik ervaringen, verlangens en vragen onderzoek. Een terugkerend thema is het verlangen naar verbinding. Vaak gaan de werken over zoeken, hopen en het verlangen om iemand werkelijk te ontmoeten. In Zielsverwanten onderzoek ik bijvoorbeeld het moment waarop twee mensen elkaar vinden in een wereld die vaak complex en ongrijpbaar aanvoelt.
Creëren van eenvoud
Mijn hoofd is voortdurend in beweging. Ideeën, dromen, herinneringen en emoties lopen door elkaar heen.
Schilderen geeft mij de mogelijkheid om orde te scheppen in die innerlijke complexiteit.
In mijn werk ben ik de schepper van een werkelijkheid waarin rust, schoonheid en verbondenheid bestaan naast twijfel en verlangen. Tijdens het schilderen stap ik tijdelijk uit de dagelijkse realiteit en betreed ik een droomwereld waarin nieuwe beelden en verhalen ontstaan.
Regelmatig neem ik afstand van het doek om enkel te kijken. In die momenten van stilte ontvouwt het werk zich verder. Ik observeer, denk, droom en verander. Hoe meer ik durf te vertrouwen op mijn gevoel, hoe meer lagen van betekenis zichtbaar worden. Het schilderproces wordt daardoor niet alleen een manier om beelden te creëren, maar ook een manier om mezelf beter te begrijpen.
Dromerige fantasielandschappen
Een derde invloed die in mijn story paintings zichtbaar wordt is de rijke decoratieve stijl van Gustav Klimt.
Deze invloed komt tot uiting in dromerige fantasielandschappen, sierlijke patronen, gouden lijnen en weelderige bloemen. Samen vormen ze werelden waarin werkelijkheid en verbeelding in elkaar overvloeien.
Mijn schilderijen nodigen uit tot traag kijken. Naarmate de blik langer over het werk dwaalt, openbaren zich nieuwe details, verhalen en verbanden. Zo ontstaat een dialoog tussen het schilderij en de kijker. Het werk vertelt niet langer alleen mijn verhaal, maar wordt ook onderdeel van de ervaringen, herinneringen en verbeelding van degene die ervoor staat.
De laatste laag die ik toevoeg is bladgoud. Goud vangt het licht, verandert met het moment van de dag en brengt het werk voortdurend in beweging. Het geeft de schilderijen een levendige aanwezigheid en versterkt het gevoel dat de verhalen die erin verborgen liggen blijven groeien, telkens opnieuw, in de ontmoeting met een nieuwe kijker.
Jens Devrome 06/2026